Dorastał w cieniu bohaterów wojny bolszewickiej na Dębnikach. Szabelki majora Adama Królikiewicza nigdy nie zobaczył, dobrze jednak pamięta wyprostowaną jak świeca postać medalisty olimpijskiego.

Pierwszy dreszczyk emocji poczuł w krypcie Marszałka Piłsudskiego, podczas tajnych spotkań byłych legionistów na Wawelu.

- Pułkowik Hercog, generał Spiechowicz z ZakopanegoÉ i postać Piłsudskiego stojąca na belkach. Starym legionistom i ich dzieciom zawdzięcza Marszałek postument z prawdziwego zdarzenia. Pod obszernymi płaszczami wnosiliśmy kawałki granitowych płyt na Wawel. Z nich po kryjomu został zbudowany później granitowy postument, pod którym legł sławny legionista – wspomina Adam Bujak.

Był małym chłopcem, gdy mijał się z Karolem Wojtyłą na Zakrzówku. Przyszły Papież pracował wówczas jako robotnik w kamieniołomach.

- Wojtyła wyróżniał się ubiorem. Jego buty nigdy nie pasowały do reszty stroju. To co miał wartościowego, oddawał bezdomnym. Można było go spotkać na Wałach Wiślanych w okolicach Norbertanek. Kto by pomyślał, że będzie papieżem! Marzył wówczas o karierze aktora. Podejrzewam, że niejedna kobieta się w nim kochała – twierdzi Bujak.

Skromnie umeblowany pokój przyszłego papieża na ulicy Tynieckiej przypominał suterenę.

- Nad łóżkiem, na drucie wisiała lampa, którą Karol Wojtyła przerobił ze stojącej lampki nocnej. Skromne łóżko i półki dopełniały wystroju wnętrza. Pamiętam dzień, w którym dowiedzieliśmy się, że został papieżem. Byłem wtedy pod Gruszką, w Klubie Dziennikarza. Usłyszeliśmy krzyki i śpiewy dochodzące z ulicy. Wówczas była to rzecz niebywała. Na Rynku księża tańczyli z zakonnicami. Smutek lat 60. i 70. w Krakowie rozganiały na krótko powiewy wolności. Pamięć i fotograficzne klisze oraz odbitki Adama Bujaka zapisały w 1966 roku płonące od świec miasto, przez które tłum ludzi podążał na Wawel, na uroczystości Millenium Chrztu Polski. – Witano wtedy Wyszyńskiego. Aby uciszyć ludzi, ,władza” wyłączyła oświetlenie ulic. Przy świecach auto Wyszyńskiego wniesiono na Wawel.

W innym kierunku wiało, gdy z Krakowa w 1967 roku emigrowali Żydzi.

- Stary Kazimierz odszedł razem z żydowskim właścicielem sklepu optycznego na Grodzkiej, brodatym szewcem z Floriańskiej. Zapach ostatnich żydowskich mieszkańców Kazimierza udało mi się zatrzymać na kliszy, gdy w latach 60. robiłem dokumentację tej dzielnicy dla Żydowskiego Instytutu Historycznego.

Kraków Bujaka to kocie łby, sumiasty wąs groźnego plantowego, zaczarowana dorożka mówiącego wierszem Kaczary i przechadzający się z drabiną, ulicą Floriańską, profesor ASP. Klimat przedwojennej Polski przywracał w Krakowie zapalacz lamp gazowych w Sukiennicach oraz Jutiu – właściciel niezwykłej kolekcji mundurów. Koloru, szaremu wówczas miastu, dodawał arcybrat Kabaja, mistrz Arcybractwa Dobrej Śmierci, na co dzień zwoziciel trupów do prosektorium, niezwykły gawędziarzÉ

Na zdj.: Kraków to kocie łby, sumiasty wąs plantowego, zaczarowana dorożka Kaczary i przechadzający się z drabiną profesor – mówi Adam Bujak. Fot. Agnieszka MUSZALSKA

Autor artykułu: Agnieszka MUSZALSKA